Wady wzroku, ich leczenie i zapobieganie

Wady wzroku, ich leczenie i zapobieganie

Wyróżniamy następujące rodzaje wad wzroku: krótkowzroczność, dalekowzroczność, astygmatyzm i starczowzroczność (presbiopia).

Według niektórych badaczy częściowo można im zapobiegać i niwelować ich skutki w życiu codziennym przy pomocy następujących ćwiczeń:
- Ćwiczenie mięśni wewnątrzgałkowych (teoria dr Batesa)
- Ćwiczenia Mikołaja Markiewicza (psycholog, terapeuta widzenia)

Ćwiczenia wstępne

• Wszystkie ćwiczenia powinny zaczynać się od rozluźnienia całego ciała, a w szczególności mięśni karku, które to stają się sztywne i twarde w wyniku przeżytych przez nas w ciągu dnia stresów i ogólnego zmęczenia. Stwardniałe mięśnie powodują zwężenie naczyń krwionośnych i ucisk na włókna nerwowe, pogarszając ogólne samopoczucie oraz zaburzając prawidłowe widzenie. Powinniśmy więc zacząć od krótkiego masażu mięśni karku.

• Wykonujemy 10 wolnych maksymalnych skrętów głowy w lewo i w prawo, starając się sięgnąć wzrokiem jak najdalej w kierunku skrętu.

• W podobny sposób przechylamy głowę na boki: raz w lewo i raz w prawo (10 razy).

• Teraz przechylamy głowę w przód i w tył, starając się, aby wzrok wędrował zgodnie z ruchem głowy (10 razy).

• Zakreślamy brodą cztery duże kręgi w jedną, a następnie w drugą stronę, starając się by oczy również zataczały koła.

• Podczas wdechu patrzymy na czubek nosa, a przy wydechu na maksymalnie odległy punkt naszego otoczenia. W czasie tego ćwiczenia możemy sobie pomóc palcem skupiając na nim swój wzrok (10 razy).

• Staramy się obrysować nosem (i wzrokiem jednocześnie) kontury kilku przedmiotów z naszego otoczenia śledząc ich kształt, lub kreślimy ósemki.

Po takim wstępie możemy zabrać się do zasadniczych ćwiczeń. Zatem do dzieła:


• Kierujemy wzrok maksymalnie w prawo do góry, a następnie spuszczamy go w lewo i w dół.

• Patrzymy w lewo do góry i przenosimy wzrok w prawo w dół.

• Wykonujemy wzrokiem znak krzyża: spoglądamy w górę, przenosimy wzrok w dół po linii prostej, wracamy do patrzenia na wprost, patrzymy w lewo, przenosimy wzrok na prawo i znów na wprost.

Palming

Siadamy na krześle z prostym oparciem i przysuwamy się do stołu, na którym opieramy oba łokcie. Lekko wklęsłymi wnętrzami dłoni nakrywamy oczy w ten sposób, by ich palce skrzyżowały się na czole nad linią brwi, tak aby nie przenikało przez nie światło. Nie zamykamy oczu. Ważne jest, by dłonie nie dotykały gałek ocznych. Palce, powieki i brwi powinny być całkowicie rozluźnione. Przez 30 sekund patrzymy przed siebie. W prostej, ale odprężonej pozycji, ze skrzyżowanymi nad brwiami palcami dłoni pozwalamy lekko i powoli zamknąć się naszym powiekom.

Ćwiczenie ze sznurem

Na sznurze o długości około 4 metrów wiążemy supełki w odległości 15 centymetrów od siebie. Jeden koniec sznura mocujemy na wysokości naszych oczu w rozświetlonym miejscu (np. na klamce okna), a drugi przytykamy do czubka naszego nosa, uważając, by cały sznur był napięty. Następnie bierzemy kilkakrotnie wolny, głęboki oddech, kilkakrotnie mrugamy i koncentrujemy wzrok na pierwszym węźle. Następnie należy ponownie wziąć kilka wolnych, głębokich oddechów, pomrugać chwilę powiekami i rozpocząć ponownie ćwiczenie koncentrując wzrok na kolejnym węźle.

Ćwiczenia akomodacji

Akomodacja to przystosowanie oczu do widzenia blisko i daleko. Odpowiada za to soczewka. Kiedy patrzymy daleko, poruszający nią mięsień rzęskowy jest rozluźniony. Gdy patrzymy blisko, mięsień ten jest skurczony i napięty. Patrzenie na ekran komputera (deskę kreślarską, kartki książki) - ciągle tak samo blisko - utrzymuje mięsień rzęskowy w stałym napięciu Reguła „30”: na każde 30 minutach nasilonej pracy wzrokowej z bliska powinna przypadać 30 sekundowa przerwa i patrzenie w dal.